Wierzba iwa
phone card Wielki, do 9 m wysoki krzew o wielu pniach albo drzewo. Na pniu i na grubszych gałęziach obserwuje się ciemne rombowate pęknięcia w rzędach; stanowią one dobrą cechę rozpoznawczą tej wierzby! Młode pędy są grube, barwy oliwkowej do czerwonawej, z początku krótko owłosione, później łysiejące. Okorowane drewno jest najczęściej gładkie, tylko wyjątkowo z pojedynczymi listewkami. Liście są szerokoeliptyczne, do dwu razy tak długie jak szerokie, krótko, skośnie zaostrzone. Brzeg liścia nieregularnie słabo piłkowany lub całobrzegi, na krótkopędach przeważnie gładki i falisty. Górna powierzchnia liścia żywo zielona do oliwkowej, naga, lekko lśniąca do matowej; tylko główny nerw jest lekko wystający i przylegająco owłosiony. Dolna strona liścia, z mocno wystającą siecią nerwów, trwale gęsto białawo owłosiona i miękka w dotyku! Ogonek liściowy około 1 cm długości, owłosiony, przylistki zwykle obecne, 1 cm długości, sercowate do nerkowatych, ząbkowane. Kotki ukazują się przed liśćmi; są uderzająco wielkie, przed rozkwitnięciem otoczone białym futerkiem włosków, pochodzącym od długobrodych przysadek i chroniącym młode kwiaty przed mrozem. Kotki mają bardzo krótkie szypuły, męskie s prace magisterskie
