Wierzba czarniawa alpejska
projekty garaży Krzew rzadko ponad 2 m wysoki, prosto wzniesiony, luźno rozgałęziony; najmłodsze pędy początkowo puszyste, łysiejące, w lecie często czerwone; zeciemnopurpurowe do głęboko czarnych, silnie lśniące, gładkie, nagie, z białymi brodawkami korkowymi, gałęzie wieloletnie z cienką, jasnoszarą korą. Okorowane drewno 2- do 4-letnich gałązek z krótkimi listewkami do 5 mm długości. Liście przeważnie eliptyczne, mniej zmienne niż u podstawowej formy gatunku, krótko zaostrzone, na brzegu wyraźnie piłkowane, obustronnie nagie! Górna powierzchnia ciemnozielona, silnie lśniąca, dolna z szarozieloną powłoką woskową, wierzchołek czysto zielony, sieć nerwów wystająca, często ciemna. Ogonek liściowy 1 cm długości, na górnej stronie lekko puszysty; przylistki dobrze wykształcone, sercowate do nerkowatych z gruczołowatymi ząbkami. Przy suszeniu gałązki stają się podłużnie bruzdkowane, a liście przeważnie czernieją. Kotki na szypułach, mniejsze niż u formy typowej, 8-15 mm długości. Męskie kotki z bardzo długimi, nagimi nitkami pręcików, żeńskie z nagimi, jajowato-stożkowatymi zalążniami na wyraźnych trzoneczkach, szyjka oddzielona, rozgałęzienia znamion rozchylone w górę. Przysadka dwubarwna, nasada jasna, przednia część brunatna, długa, gęsto owłosiona, wierzchołek brodaty. Gruczoł miodnikowy mały. Siedlisko: Gatunek subalpejsko-alpejski, od 1550 do 2100 m n.p.m., na aluwiach rzecznych, na przedpolach lodowców, rumoszu morenowym, przeważnie na podłożu krzemianowym. prepaid phone cards
