Wierzba czarniawa
Alarmy Łódź Duży krzew do 3 m wysokości, rzadko w postaci drzewiastej. Młode pędy przeważnie gęsto szaro owłosione, starsze gałązki i gałęzie nagie, liście bardzo zmienne w kształcie i wielkości, przeważnie około 6 cm długości, z reguły eliptyczne, zaostrzone, brzeg wyraźnie piłkowany. Wierzchnia strona ciemnozielona, z rzadka owłosiona albo naga, dolna strona szarozielona z powłoką woskową, matowa, na wystających nerwach liściowych wyraźnie, a poza tym tylko skąpo owłosiona; najskrajniejszy szczyt liścia zawsze wyraźnie czysto zielony. Ogonek liściowy 1 cm długości, gęsto owłosiony. Przylistki zwykle duże, sercowate, ząbkowane, do 1 cm długości. Liść przy suszeniu przeważnie czerniejący. Kotki na krótkich szypułach, jajowate do spiczasto- jajowatych; męskie z długimi, u nasady owłosionymi nitkami pręcików, żeńskie z nagą zalążnią, tak długą jak gruczoł miodnikowy; zalążnia smukła jajowato-stożkowata, szyjka tak długa jak trzonek zalążni, rozgałęzienia znamion rozstawione. Przysadka dwubarwna, u nasady jasna, przednia część brunatna do czarnej, długobrodata, na sucho brunatna na całej długości. Gruczoł miodnikowy krótki, ucięty. Siedlisko: Piętro pagórkowato-wyżynne do reglowego (do około 1000 m n.p.m., powyżej podgatunek alpicola). Na wilgotnej glebie, zwykle zawierającej wapń, na mulistych i żwirowatych brzegach rzek i potoków, w lasach łęgowych, preferując jednak suchsze miejsca! Na zrębach leśnych, torfowiskach i bagiennych łąkach. Biżuteria Męska
