Wierzba Hegetschweilera
Kolektory próżniowe Forma mieszańcowa, bez znamiennych cech! Krzew 2-3 m wysokości, gęsto rozgałęziony. Gałęzie brunatnawe albo żółtawoszare z cienką korą. Długopędy z z ostatniego roku brunatne, matowe albo czarne, silnie błyszczące, najmłodsze pędy nagie albo krótko szaro owłosione. Liście eliptyczne do odwrotnie jajowatych, brzeg liścia mniej lub bardziej silnie pitkowany albo całobrzegi, tylko z małymi okrągławymi gruczołami. Górna strona liścia soczyście zielona, lśniąca, spodnia strona jasna, zielonkawoszara albo niebieskawa, wierzchołek liścia rzadko zielony, najczęściej tej samej barwy jak cała dolna strona. Przylistki do 1,5 cm długości, sercowate z ząbkowanym brzegiem, rzadziej przylistki klinowate, bardzo małe, długości tylko 1,5 mm, wcześnie zasychające. Kotki ukazują się tuż przed wyjściem pierwszych liści. Męskie kotki podługowato-jajowate, żeńskie krótkocylindryczne, zalążnia na krótkim trzoneczku, naga albo jasno owłosiona, szyjka krótka, rozgałęzienia znamiona rozstawione. Przysadki dwubarwne: nasada jasna, przednia część ciemnobrunatna, brodato owłosiona. Siedlisko: Aluwia rzeczne koło Realp (kanton Uri), 1400 m n.p.m. Rozmieszczenie: Bardzo rzadko. Uwagi ogólne: Takson odkryty w 1840 roku przez Heera, opisany jako Salix Hegetschweileri. Od tego czasu forma krytyczna. W roku 1993 na tym samym stanowisku rozpoznana przez Lautenschlagera jako mieszaniec Salix bicolor x Salix nigricans ssp. alpicola. studzienka wodomierzowa
